φεγγάρι...






 




Δεν ήταν στ’ όνειρο τούτη η στράτα
κάτι που διάβηκα σα φαντασία.
Ήταν τα πάθη μου, χρόνια φευγάτα
ήταν τα χείλη της μια αμβροσία.



Μέσα στη θάλασσα ένα φεγγάρι
γνέφει στον έρωτα να αφεντέψει.
Το κύμα έλυσε για να σαλπάρει
και δυο ψυχές να γαληνέψει.



Κι εκείνες έγειραν αγκαλιασμένες
μέσα στο πέλαγο τ’ ονειρικό.
Στο φεγγαρόφωτο παραδομένες
σ’ ένα μεθύσι ερωτικό.