άνθρωποι - πουλιά…









...γιατί ραγε; ναρωτήθηκε γεμάτος πορία, τ πι δύσκολο πργμα στν κόσμο εναι ν πείσεις να πουλ πς εναι λεύτερο, κα πς μπορε ν τ᾿ ποδείξει μόνο του ν σκηθε γι λίγο; γιατί πρέπει νά ναι τόσο δύσκολο;…


τί
κανες τώρα μόλις; πς φτάσαμ᾿ δ;

ε
πες πς θελες ν ξεφύγεις π᾿ τν χλο, χι;

ναί!
μως πς κατάφερες...

όπως κάθετι
λλο, μ τν σκηση…

θυμ
σαι τί επες πρν π καιρό, ν᾿ γαπμε τ σμνος τόσο στε ν γυρνμε πίσω γι ν τ βοηθήσουμε ν μάθει;

δ
ν μπορ ν καταλάβω πς κατορθώνεις ν᾿ γαπς ναν χλο π πουλι πο προσπάθησαν πρν π λίγο ν σ σκοτώσουν…

δν τ᾿ γαπς ατό! δν γαπς, φυσικά, τ μσος κα τν κακία... πρέπει ν᾿ σκηθες κα ν βλέπεις τ πραγματικ πουλί, τν καλοσύνη μέσα στν καθένα τους, κα ν τος βοηθήσεις ν τν δον κι ο διοι... ατ ννο ταν λέω γάπη... εναι επίπονο μα όμορφο ταν τ πετύχεις...
δ μ χρειάζεσαι λλο πιά. χρειάζεται ν ξακολουθες ν᾿ ποκαλύπτεις τν αυτό σου, λίγο παραπάνω κάθε μέρα, κενον τν ληθινό, τν περιόριστο… εκενος εναι κπαιδευτής σου...πρέπει ν τν καταλαβαίνεις κα ν᾿ σκεσαι μ᾿ ατόν…


θ᾿ αρχίσεις να πλησιάζεις τον παράδεισο… τη στιγμή πού θα πλησιάσεις την τέλεια ταχύτητα... κι  ατ δν σημαίνει να πετς χίλια μίλια την ρα… να εκατομμύριο… να πετς με την ταχύτητα τού φωτός… κάθε αριθμός εναι να ριο… και τελειότητα δν χει ρια! η τέλεια ταχύτητα, εναι το να βρίσκεσαι κε


μν τος φήσεις ν διαδίδουν κουτς φμες γι μένα, ν μ κάνουν θεό… εμαι πουλί και μ᾿ ρέσει ν πετάω. σως!!!...