μ’ ωριμάζεις...










Κρυώνω, είπα
για το κοινό μας πεπρωμένο
έτοιμος…


Κι έκλεισες τα μάτια αργά,
για να με σκεπάσουν τα βλέφαρα
τα γεμάτα μ' έρωτα…


Κι άδειασα
η τελευταία στάλα έπεσε,
 από την ίσια βλεφαρίδα…



Σ’ ευχαριστώ



Μ’ ωριμάζεις βαθιά,
όπως οι εποχές τα παλιά σημάδια,
αιώνια βαθιά στο χρόνο…