που να ‘σαι…










Που να ‘σαι αλήθεια, το βράδυ αυτό  που νοιώθω τόσο… μα τόσο μόνος
που μαζί μου παίζουν κρυφτό, πότε η θλίψη… και πότε ο πόνος…
το βράδυ αυτό
που με χτυπάει τ’ άγριο αγέρι… να ‘ρθεις και μ’ ένα φιλί καυτό
να μου γεμίσεις τη ζωή… με καλοκαίρι…




Να ‘ρθεις το βράδυ αυτό, σ’ αυτούς τους δρόμους που σ’ αγαπάνε…
το ντουετάκι τους το γνωστό, τα βήματα μας… να σιγοτραγουδάνε
το βράδυ αυτό, που ‘γίνε φύλλο ξερό, η ελπίδα… 
να ‘ρθεις κοντά μου
 να φυλαχτώ… απ’ του πόνου την καταιγίδα...