διαδρομές...









Είναι στιγμές που για το αύριο φοβάμαι… άλλωστε σ’ όλους μας θαρρώ, συμβαίνει αυτό… κι άλλες που πάλι νοιώθω, τόσο… μα τόσο δυνατός… φορτώνομαι τα λάθη μου και προχωράμε… σαν άλλος σίσυφος κι εγώ… 



Θέλω τα όνειρα να ζήσω… απ’ την αμφιθυμία αυτή, νικητής να βγω… μοναχά να πολεμώ μονάχος, σε παρακαλώ ψυχή μου… μην αφήσεις ποτέ, να συμβεί αυτό! 



Πράσινοι καθρέπτες τα μάτια… συναισθήματα αβίαστα ν’ αντανακλούν… τις επίκτητες διαδρομές μου… με διακυμάνσεις μορφοποιούν… κι ονειρεύομαι! ονειρεύομαι και ζω…





Η θα βρούμε το δρόμο… ή… θα τον δημιουργήσουμε!