ευδαιμονία…







καθρέφτης είμαι, με ψήγματα αποδόμησης κι αναδόμησης…  που κάποιος ιδιόρρυθμος, με κρέμασε εδώ για να διακοσμήσει… παρακαλώ θερμά, μην προκαλείται άσκοπες δονήσεις… δεν είναι που ανησυχώ, επειδή χάνω ενίοτε την ισορροπία μου, μα είναι που φοβάμαι μήπως ξυπνήσει η ρωγμή που κουβαλώ μέσα μου και με θρυμματίσει… και δεν το επιθυμώ αυτό… τουλάχιστον όχι ακόμη… όχι πριν επέλθει στα κύτταρα μου, απ’ την απόλυτη ευδαιμονία κορεσμός...