αέναο...





 

διάφανο το δέρμα, δαντελένιο, εκεί που η σκέψη ορίζει σύνορα για να τεμαχιστούν αποκαθηλώνεται η ουσία της ύπαρξης, τεμαχίζεται βίαια οδυνηρά οδύνη στα δάχτυλα, στην αφή, στο άγγιγμα... μήτρα που περικλείει μυστήρια της φύσης αγέννητα καλεί στο όνομα σου θεούς και δαίμονες για να εκπληρωθεί η προφητεία...