HOME   |   ABOUT   |   ARCHIVE   |   REVIEWS   |   QUOTES

λευκές σελίδες




kittaro
 
 

λευκές σελίδες…
 
αφετηρία… τέλος κι αρχή… απολογισμός… πρωταγωνιστής(!) ένας κέρσορας που λικνίζετε ειρωνικά και δίνει ρυθμούς από λατρευτούς ήχους…
 
λευκές σελίδες…
 
καρτερούν ανυπόμονα, τα συναισθήματα που θα γίνουν σκέψεις… οι οποίες με τις σειρά τους θα γίνουν… απ’ όνειρα λέξεις… που θα εκκολάπτουν ζωή… και θα γεννούν ανάγκες… πριν γίνουν στόχοι!!!
 
ενδεχομένως στο μικρόκοσμο του καθενός, τα μεγέθη ν’ αλλάζουν, όμως τα όνειρα παραμένουν πάντα εκεί… τι κι αν κανείς δεν τολμά ποτέ του να τα δει… να τ’ αγγίξει… να τ’ αφουγκραστεί… να τ’ ακολουθήσει…
 
είλωτες…
 
έρμαια, στην αδηφάγα ουτοπική χοάνη, λιγοστών ανθρωπόμορφων τεράτων… π’ επιθυμούν διακαώς, ν’ επιβάλουν ψευδαισθήσεις… για την αδιέξοδη φυσική πορεία του καθενός, η οποία όχι μονάχα πρέπει να εμπεριέχει, αλλά να ‘ναι και η μετουσίωση ενός τέρατος… του δικού τους, μοναδικού ειδώλου…
 
μετάλλαξη…
 
όχι όμως όπως άλλοτε… που δε συντελέστηκε απ’ τη μια στιγμή στην άλλη… αλλά που επέφερε με τρόπο σχεδόν μυστικιστικό, την… κάθαρση στη ζωή του ενός, αλλά και του όλου… λίγο πριν την κατάρρευση της ηθικής(;) λίγο πριν σαν άλλα σαρκοφάγα ζώα, κατασπαράξουμε τις δικές μας σάρκες…
 
τι κι αν είναι σκοτεινά…
 
τι κι αν ορισμένοι, επιθυμούν να φαντάζουν όλα σκοτεινά… είναι τόσο το φως που μας περιβάλει… όπως ο ήλιος, που δε φωτίζει απλά τη νύχτα… που δε διεγείρει μονάχα τ’ αισθητήριο της όρασης… δε φωτίζει απλά και κάνει ορατά τ’ αντικείμενα… αλλά την μετουσιώνει σε φώς…
 
γένεση!!!
 
κάπου εκεί… στα τελευταία εναπομείναντα ψήγματα από ικμάδες… πριν την κατακρήμνιση του όλου… θα προβάλει μαζί μ’ άλλες κι η δική μου, αδήριτη μορφή… θ’ εξακολουθεί, να σου προσφέρει αλήθειες, για να σκοτώνεις το ψέμα σου… ότι έχει τη δύναμη να σε πληγώνει δε σ’ αποδομεί, αλλά σε πλάθει… ότι έχει τη δύναμη να σε ταρακουνήσει, έχει και τη δύναμη, όχι μόνο να σε κάνει όρθιος να σταθείς… μα και ν’ απογειωθείς!!!
 
λευκές σελίδες…
 
στη θέα σας, δεν ορρωδώ ποτέ… θα τολμώ… πάντα θα τολμώ, να σας γεμίζω από λέξεις… και να πλάθω με μικρές, καθημερινές, ψηφίδες νέα οράματα… τ’ αδηφάγα τέρατα, ανέκαθεν άλλαζαν μορφές… όχι όμως και τα όνειρα μου… στις δικές μου τις πληγές… στις δικές σας τις πληγές… άνθη, πάντα θα προβάλουν…
 
 

12 comments:

Anonymous said...

Λατρεύω να σε... διαβάζω... !!!

kittaro... said...

… ο κόσμος μας, ο κόσμος όλων, είναι κυκλικός… το σημείο π’ ορίζουμε στο βάθος του ορίζοντα σαν τέλος, θα μπορούσε κάλλιστα να 'ναι μιας νέας πορείας αρχή!!!

σ’ ευχαριστώ θερμά, όποιος και να ‘σαι.

NOSTOS said...

...πάντα να τολμάς να μας γεμίζεις με λέξεις,λέξεις κι έννοιες όχι συμβιβαστικές,μα λέξεις που θα γεννούν ερωτηματικά και αμφιβολίες,που θα γεννούν προβληματισμούς,μόνον έτσι θα βρούμε τις αλήθειες που αναζητούμε..Καλό βράδυ να έχεις..

kittaro... said...

να προσβλέπουμε στην αλλαγή… είναι η μεγαλύτερη μας δύναμη, ακόμη κι όταν αντιμετωπίζουμε μια "μοίρα" που δε μας ανήκει, να τολμάμε παραμένουμε ελεύθεροι στο πνεύμα!!!

η παρουσία σας κι ο χρόνος σας, ιδιαίτερα με τιμά!!!

Estella said...

Αν είχε χρώμα, θα ταν άσπρη η τρέλα...

kittaro... said...

και έχει… και είναι… σ’ ευχαριστώ πολύ για το κομπλιμέντο :Ρ

Dee Dee said...

Οι λευκες σελιδες ειναι υποσχεση γεννεσης :)
Τα ονειρα κατοικουν εξω απο το ματριξ που περιστρεφομαστε εμεις. Λιγο λιγο μας τραβανε καποιες στιγμες, μας γλυκαινουν και επενδυουμε ολο και περισσοτερο σ'αυτα.
Εχουμε βγαλει εξω την γλωσσα και προσπαθουμε να γλιψουμε τους στοχους μας λες και ειναι γλιφιτζουρι και περιμενουν να λιωσουν στο σαλιο μας :)
Μα τα ονειρα ειναι αλλο πραμα. Ειναι απο αλλου. Καπου στα παραμυθια της μικρης εγω διαβασα για την ονειροχωρα :)

Καλο απογευματακι φιλε μου :)

xxxxxxxxxxxxxxxx

kittaro... said...

αυτό που βλέπουμε… ακούμε… η γεύση… η αίσθηση… που καθοδηγείται απ’ την επιθυμία… κι είναι εμπνευσμένη, απ’ τα θέλω μου…

ορμώμενος ενδεχομένως, απ’ την αίσθηση της νοσταλγίας… του πάθους… και της ανάγκης δημιουργίας… για το δικό μου σύμπαν… και των ανθρώπων γύρω μου...

τότε εκείνο που μοναχά αναζητώ, είναι τ’ "όνειρο"… η έκσταση… η σφοδρή πνευματική επιθυμία… η ομορφιά… μια πραγματική… αισθησιακή… ρεαλιστική… κι απλή ιδέα…

ακόμη κι αν πρόκειται για μυστικισμό… σεξουαλικότητα… πνευματικότητα… ή όπως τ’ ορίζει ο καθ’ ένας από ‘μας… μα πάνω απ’ όλα αν πρόκειται για την αγάπη… την αγάπη για ζωή!!! κάπου εκεί είναι λοιπόν, που τα δικά μου όνειρα, μετουσιώνονται σε στόχους… οι οποίοι αφορούν αποκλειστικά και μόνο, κόσμους υπαρκτούς!!!

καλή σου μέρα σαν ξυπνάς καλή μου φιλενάδα… :)

xxxxxxxxxxxxxxxx

Anonymous said...

καλώς ήρθες!
Φανταστικός ο χώρος σου!

kittaro... said...

να είστε καλά, σας ευχαριστώ θερμά!!!

καλώς ορίσατε… καλώς σας βρήκα…

syros2js said...

"Άνθη, πάντα θα προβάλουν"... Πόσο υπέροxη ανάρτηση... Μπράβο για τη δημιουργικότητά σας!!! Με μεγάλη μας χαρά γίναμε μέλη στον ιστότοπό σας… Θα ήταν τιμή μας, αν σας βλέπαμε και στο δικό μας blog… http://syros2js.blogspot.com/

kittaro... said...

να είστε καλά!!! σας ευχαριστώ πολύ, για τα καλά σας λόγια...

ήταν και παραμένει ιδεατό, να μπορώ και να προσφέρω χαμόγελα... όχι όμως σκορπίζοντας τα, όχι αφειδώς...

ανέκαθεν άλλωστε, τα γαλήνια - φωτεινά, μ' ειρηνική έκφραση πρόσωπα, έκαναν τους άλλους ν' ανησυχούν... πόσο μάλλον, αν τους θεωρούν, κιόλας νεκρούς!!!

είμαι ήδη εκεί!!! :)

Post a Comment