ναυαγοί...






με κουλτουριάρικη διάθεση, το χρόνο μας, σαν πεπρωμένο εμφανίζουν... οφείλουμε τάχα, να τον αποδεχτούμε και να τον μετρήσουμε, όπως αυτοί μας ορίζουν θα πουν... και το πνεύμα μας, επειδή εμπίπτει σ' αυτόν, ανεκπλήρωτο θα παραμένει, στη διαδικασία αναβαθμίσεων, διαβαθμίσεων, αντισταθμίσεων... μέχρι τη στιγμή της πτώσης, στ' απόλυτο κενό, δέσμιο είναι θ' ακούσεις... μονάχα που... η πτώση μου τούτη, δεν εμπίπτει στη σφαίρα του δικού σας χρόνου, μα... στην ίδια μου τη φύση... μαθηματικός ο τύπος σας, περίτεχνα, φυσικό φαινόμενο παριστάνει... όμως, το προϊόν σας τούτο με μηδέν ισούται...  υποδηλώνοντας την πλήρη έλλειψη ποσότητας, μεγέθους κι ανυπαρξίας... για ν' εξακολουθήσει κανείς ανάσες να μετρά, για να μπορέσει θετικά πρόσημα να προσθέσει, πρέπει το ταχύτερο απ' την εξίσωση σας αυτή να δραπετεύσει... κάθε ευφυής άνθρωπος στον εαυτό του, τ' οφείλει αυτό... να διαφύγει, απ' το απέραντο κενό της ανυπαρξίας σας... σε τούτη τη διαδρομή, αρκετούς συνάντησα, που σαν σωτήρες όπως εσείς μου συστήθηκαν... περίτεχνα καμουφλαρισμένοι ναυαγοί που δεν ξέραν καν... να κολυμπούν!!!