δράκοι...






τις γέφυρες της ζωής μας διασχίζουμε... μόλις φτάσουμε σʼ αυτές... κι έπειτα, πίσω μας τις καίμε... μην έχοντας πλέον τίποτα, εκτός απʼ τις θύμισες της... μυρωδιάς του καπνού και μια αμυδρή εικόνα... των όλων όσων βιώσαμε κι όσων, τα μάτια μας είδαν...

ίσως...

επειδή το πιο αυθεντικό πράγμα πάνω μας, είναι η ικανότητα μας ή μη, να υπερβούμε... τον εαυτό μας... καλύτεροι να γινόμαστε, νʼ αλλάζουμε, νʼ αναζητούμε, να δινόμαστε, νʼ αγαπάμε, να μοιραζόμαστε και... να ξεπερνούμε τις όποιες τεχνητές δυσκολίες... 

ίσως... 

τα παραμύθια άλλωστε, στα παιδιά δε λένε πως... οι δράκοι δεν υπάρχουν, ακόμα κι πλέον αφελείς, το γνωρίζουν τούτο... τα παραμύθια μας λένε πως... οι δράκοι μας... να εξολοθρευτούν μπορούν!!!